orer

25-й кадр при изучении английского языка - полная ерунда.
Я самостоятельно сталкивался с этим в студенчестве. Пустая трата времени.
Лучше тупо зубрить.

մինիմում տեղ:

Вчера вечером до глубокой ночи наблюдал за пробками в Дмитровском шоссе. Вообще, когда я иду с работы домой Дмитровка, в сторону области, всегда стоит. Утром всё с точностью наоборот - пробка в сторону центра. Это привычное явление каждого дня. Но пробки обычно рассасываются к 20.00. Вчера я с периодичностью в два часа смотрел в окно и видел одну  и ту же картину. В 20.00 Дмитровка стояла. Она стояла и в 22.00. Перед сном, в 23.50 я снова посмотрел в окно - Дмитровка стоит.


( Ещё два фото )

Я абсолютно согласен с бывшим футбольным арбитром всех времён и народов Пьерлуиджи Коллиной, который высказался, что в футболе необходимо ввести систему видеоповторов. И тогда судья на поле не сможет засчитать ручной гол француза Тьерри Анри и лишить ирландцев права участвовать в ЧМ-2010. 

До него против введения видеоповторов выступил президент ФИФА Йозеф Блаттер. Он заявил, что пока он президент ФИФА, видеоповторы внедряться не будут. Блаттер переживает, что если ввести видеоповторы, то придётся останавливать матч и это лишит фанатов возможности подискутировать, а следовательно, исчезнут надежда и жизнь.

Что до Блаттера, который не понимает, что эта мера необходима, то фанатам наоборот очень хотелось бы, чтобы видеоповторы были. Непонятно, почему Блаттер боится, что придётся останавливать игру. Ведь когда смотрят игру по ТВ, через несколько секунд можно увидеть замедленный повтор.

Ума не приложу, почему нельзя внедрить это в игру, чтобы этот замедленный повтор показывался на больших мониторах на весь стадион. Тогда и зрители и игроки, а главное, судья на поле всё увидит и примет правильное решение. Это займёт от силы пару минут. Потом это время можно добавить и все будут счастливы.

Տարին վերջանում է...

2009 ում թողնում ենք ( Read more... )

Снег продолжает идти. Вчера во второй половине дня он остановился на несколько часов, а ночью пошёл опять. Утром я застал такую картину. Правда, коммунальщики и снегоуборочная техника пока справляются.


( Еще одно фото )

Հենց նոր վերջացրի: Կայֆն էր, բայց տպավորություն գրելս չի գալիս: Սկզբում ցինիկոտ էր թվում, հետո սկսեցի հերոսին հասկանալ: Ախր տենց մարդիկ էլ են լինում: Ես մի քանի տենցին ճանաչում եմ: Իսկ դատավարության մասն ամեն ինչ արժեր... Ու˜ֆ, էլ գրելս չի գալիս: Գնամ, տեսնեմ՝ ուրիշներն ինչ են ասում էս թեմայով. փառք Աստծո, էս նենց գործ ա, որ շատերն են կարդացել:

Принимаются только цензурные ответы!!!


П.С. С Новым Годом!!!!!!

Էսօր վերջապես Նոր տարվա հոտ առա: Լավ էր՝ ուշքի եկա, թե չէ փետրվար էր դառնալու, ու ես տենց էլ չէի ջոկելու, որ կուրսուս գրելուց վերջին թիվը պիտի 10 լինի, ոչ թե 09:
( Ո՞նց )

В детстве я ходил в музыкальную школу. По какой-то причине меня не взяли в класс фортепиано и я пришёл в класс духового оркестра, играл на баритоне сначала, потом на трубе. На параде 1 мая 1990-91 гг, я помню, играли.
Именно в музыкальной школе я научился быстро, в обратном порядке, проговаривать ноты.

Տժժացինք: Մի լյավ: Արմակադի փարթիում: Էրեկ իրիգուն: Առավոտը զարթնեցի ուժեղ գլխացավով: Բայց էտի փարթիի հետ կապ չունի: Մանավանդ Արմակադի: Սաղ սապոգներիս բարձր կրունկներն էին մեղավոր: Բայց պրիչիյոմ սապոգների կրունկները գլխացավի հետ: Եսի՞մ: Երևի կապ ունի էլի: Ասում են մարդու օրգանիզմը միասնական համակարգ ա ու մարդու օրգանները միմյանցից անկախ չեն աշխատում: Ու իրար հետ կապ ունեն: Պրիչյոմ` շատ մոտիկ կապ:

 

Ծանոթներիցս մեկն էլ ընդեղ, հարցրեց. «Արմակադի փարթիից գոհ ե՞ս»: Ենթատեքստը էրկուսովս էլ հասկացանք: Արմակադի հետ կապ չուներ ասածը: Ենթատեքստն էլ: Հա,  հավանում եմ: Արմակադն էլ: Ծաղկաձորն էլ: Ու մնացած մնացած ամեն ինչն էլ: Բայց ի՞նչ կապ ունի իմ հավանելը փաստերի հետ:  Հարցնում եմ: Իրան չէ, էլի: Հռետորական հարց ա էս: Դե, իմ բլոգն ա էլի, ինձ ու ինձ խոսում եմ: Ներող, ժողովուրդ:

 

Մի խոսքով: Կեցցե Արմակադն ու Խաչիկ Գևորգյանը: Շատ լավ փարթի էր: Լիքը մարդ կար: Մոտ 150 հոգի: Պատկերացնու՞՞՞մ եք:  Ասեղ գցելու տեղ չկար: Ակումբային միալար ու միատոն երաժշտություն էր, ինչպես միշտ, որի տակ քամակդ պիտի անկապ շարժես: Դե ես քամակս շարժել սիրում եմ, էտի չի հարցը: Ուղղակի կարելի էր ավելի դիսկոյոտ երաժշտություն ընտրել, որ սաղ տեղերդ էլ հավեսով շարժեիր: Ոնց որ Ծաղկաձորի բլոգինգի վախտ: Ճիշտ ա էն վախտ չգրեցի, որ երաժշտությունը լավն էր, բայց հիմի եմ գրում. ինչ տարբերությու՞ն: Ծաղկաձորի բլոգինգի վախտ թույն դիսկո էր դրած ու որ կարենայիր` ականջներդ էլ հետը կշարժեիր:

 

Մի բանի վրա շատ զարմացա. աղջկերք կային, որ սումկեքով էին պարում: Տենաս էտի ինչքանո՞վ էր հարմար: Դե պարզ ա, որ երևի սումկեքը չգիտեին որտեղ դնեին, բայց ինչքանով էր հարմար ըտենց պարելը` չգիտեմ: Օրինակ կարային ինձ տային, ես հաստատ իրանց սումկին տեղ կանեի մեր սումկեքի մոտ: Մենակ թե իրանց համար լավ լիներ: Դե, էսի անկապությունից չի գրածս, անկապ անկապությունից ա:

 

Ու սրանով երևի կուզենայի վերջացնեի, բայց չեմ կարա: Մի հատ բան կա, որ պարտադիր պտի գրեմ: Մանավանդ որ սրան հատուկ պոստ պիտի նվիրեի: Բայց չէր ստացվում: Ու հիմի առիթը էկավ: Բայց ոչ մեկի չասեք:

 

Ուրեմս:

( что было потом.... )

էսօր ուշ երեկոյան գնացի "Ավատար"-ը նայելու` դրդված մի քանի /ծանոթ ու անծանոթ/ ոչ առանց ճաշակի աչքերի ավելի քան դրական կարծիքներից: Տենց բան չէի տեսել. բոլորը տոմսերը վաճառված էին: Բայց որ եկել էինք, որոշեցինք ուրիշ ֆիլմ նայել: Ընտրեցինք Շերլոկ Հոլմսը, որի աֆիշաները նույնպես էս քանի օր ա աչք են ծակում քաղաքի բոլոր հնարավոր բարձրա և ցածրա կետերից: "3"-ի ֆիլմ էր /հանդիսատեսիս զուտ հանդիսատիսական գնահատմամբ/:

Частное объявление:
Похудеть за одну ночь! Маша и Света.
Не Гербалайф!

Оказывается, 27 декабря - День спасателя.
30 лет назад, 24 декабря 1979 года по наводке некоторых членов Политбюро начался ввод ограниченного контингента советских войск в Афганистан, а 27 декабря спецназ ГРУ и КГБ СССР штурмом взял дворец Амина, убив его самого.

Война длилась 10 лет и потери советских войск составили свыше 15 тыс. человек.
Сколько за это время погибло афганцев, знает один Бог.

  Նոր խաղ եմ գտել ինձ համար` Google Translate: :)

Это Людмила. Она из Винницы, Украина. Она работает в клининговой фирме. До этого работала мерчендайзером-фотографом. Она любит фотографировать и хочет освоить фотошоп. Осенью я было подумал позвать её в нашу фирму, но Людмила с компьютером на "вы". Люда очень доброжелательная и порядочная девушка.

Եթե չիմանայի, որ «Խատուտիկի գինու» և «451 աստիճան ըստ Ֆարենհայթի» վեպերի հեղինակը նույնն է, երբևէ գլխի չէի ընկնի:

Նախ, շնորհակալություն armeniaonsilk-ին գրքի գոյության մասին հայտնելու համար:

Հիմա տպավորություններս: Երեք բառով կարող եմ նկարագրել. համով, արևոտ ու բարի, ոնց որ խատուտիկն ինքն է: 

Էս էն գրքերից էր, որ արագ զարգացող սյուժե չունի, և ուզում ես հավերժ կարդալ: Անընդհատ հետ ու առաջ ես անում, նույն նախադասությունը մի քանի անգամ կրկնում, երբեմն՝ բարձրաձայն: 

Լիքը սիրուն մտքեր կային (չեմ ուզում մեջբերել, որովհետև թարգմանելու հավես չունեմ, իսկ բիրիքով անգլերեն տեղադրել չեմ ուզում): Ու դրանց ամբողջ սիրությունը նրա մեջ էր, որ երեխաներն էին դրանք արտահայտում: Որևէ պրիմիտիվ գրող հաստատ կարող էր նույն երկխոսություններով սիրահար զույգեր սարքել ու լրիվ հարամ անել: Իսկ «Խատուտիկի գինու» հանճարեղությունը հենց նրա մեջ էր, որ երեխաները բացահայտում էին աշխարհը, ու դա տեղի էր ունենում շատ համով ու սիրուն ձևով: Էն, որ պնդում էին, որ ծեր կանայք երբևէ փոքրիկ աղջիկներ չեն եղել, որ զգում են, որ ապրում են, որ հիշում են ամառվա յուրաքանչյուր օրը, որովհետև պուճուր են: Ամենահավեսն էն էր, որ ես էլ իմ կյանքում մի նմանատիպ ամառ հիշեցի, երբ բոլոր օրերը տպավորվել էին, ու ինչ-որ կախարդանք կար դրա մեջ:

Հավես էր նաև, որ յուրաքանչյուր օր իրեն համապատասխան խատուտիկի գինու շիշն ուներ: Հենց դրանով էլ գիրքը վերջանում է:

Ընդհանուր առմամբ, «Խատուտիկի գինին» երկու տարբեր գրքերի հետ կհամեմատեի: Մեկը Էդիթ Նեսբիթի «Երկաթուղու երեխաներն» է. էսքան բարություն մեկ էլ այնտեղ եմ տեսել: Իսկ մյուսը Հեմինգուեյի «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»-ն է. մեկ էլ այնտեղ էդքան շատ զգալու բան կար: Բրեդբըրին Գրին Թաունի ամառն է նկարագրում, իսկ Հեմինգուեյը՝ Փարիզի գարունը:

Բոլոր դեպքերում, կարծում եմ՝ ճշմարտության հողի վրա ստեղծված գրքերն ամենալավն են: Ու ինչքան շատ է մեջն իրականության տոկոսը, էնքան հաճելի է:

 Հմմմմ, երկար մտածում էի, որոշեցի 2009-ի իմ կյանքի եղած-չեղած իրադարձություններից խոսեմ:
2009-իս  «քանդակած» նկարների հավաքածու, 30 րոպե ֆոտոշոփս մերջ էր անում:


( Գնացինք!!! )

 Նոր տարին սիրում եմ, որովհետև տանը միշտ տոլմա կա:ՃՃՃ
2010 Նոր տարին սիրում եմ, որովհետև հավեսով գիշերը պարելու եմ: Սիրում եմ, որովհետև ամենմտերիմներիս հետ եմ պարելու, ժպտալու:
2010-ը սիրում եմ, որովհտև  առաջին ազատ Նոր տարիս ա, դե քննություն չկաաաաաաա:
2010-ը սիրում եմ, որովհետև առաջին կորպորատիվ փարթիս ա լինելու:
2010-ը սիրում եմ, որովհետև փոխվել եմ:
2010-ը սիրում եմ, որովհետև էսօր սկայպից մեյլիս նամակ ստացա, գրած էր՝ Բարև Մունություն, Նոր Տարիդ շնորհավոր:ՃՃՃ
2010-ը սիրում եմ, որովհետև ժպտերես տարի ա երևում:
2010-ը սիրում եմ և սիրելու եմ և սիրված եմ լինելու: